HSP en werk
De kwaliteiten en de valkuilen van het HSP-zijn draag je met je mee. Het zit in je wanneer je thuis bent, op weg naar het zwembad maar ook tijdens je werk. Je kunt je ”rugzakje HSP” niet weg leggen. Het is dus voor te stellen dat wanneer je in een omgeving werkt waarin je jezelf niet prettig voelt, een werkplek die je niet past, je het niet makkelijk hebt.Het werken beslaat immers vaak een groot deel van de dag.
Wanneer je dan als HSP’er in een bovenstaand beschreven situatie zit, geniet de HSP’er niet volledig van zijn of haar kunnen en werkt onder niveau. Geen prettig gevoel en let op; een hogere kans op burn-out. Wat betreft de werkgever; hij mist in zo’n geval geweldige kwaliteiten die voor het bedrijf van groot belang kunnen zijn.
Het spreekt voor zich dat de omgevingsfactoren dus een grote rol spelen voor de hoog sensitieve persoon. De prikkels van het gebouw; rumoerig, blazende airco’s, deuren die er niet zijn of vanuit “fatsoen” niet dicht kunnen, TL-verlichting, enz. Maar niet te onderschatten de onderliggende verhoudingen van de collegae; zaken die niet uitgesproken worden, (oneerlijke)concurrentiestrijd, enz.
Wat kan de HSP’er doen aan een verbetering van het gevoel over zijn of haar werkzaamheden? Het belangrijkste is en blijft het feit dat de HSP’er signalen van zijn HSP-zijn moet gaan leren (her)kennen. Het gevoel wat het HSP-zijn geeft wordt dan duidelijk en de HSP’er kan zich op dit gevoel afstemmen. Op het moment dat de HSP’er leert niet meer alleen op zijn of haar omgeving afgestemd te zijn, maar ook op zijn innerlijk wezen, gaat de HSP’er beseffen wat zijn werkelijke wensen zijn en wat hij of zij nodig heeft om goed voor zichzelf te zorgen. Spreekt voor zich dat wanneer er bewustzijn is, de HSP’er de kwaliteiten beter leert te gebruiken en meer en meer in zijn of haar kracht komt te staan. De vaak uitermate goed ontwikkelde verbeeldingskracht, creativiteit en empathie van hooggevoelige personen kunnen vele goede zaken opleveren. Bedenk eens wat een resultaten dit kan opleveren wanneer een HSP’er werkzaam is in een vakgebied waarbij communicatie met mensen van groot belang is, wanneer de HSP’er werkzaam is in creatieve beroepen of wanneer er van de HSP’er verwacht wordt dat hij ad-hoc goede en resultaatgerichte besluiten moet nemen.
Een hoog sensitief mens kan niet blijven verwachten dat de anderen in zijn of haar werkkring zien wat de HSP’er nodig heeft of wat de verborgen krachten zijn. De HSP’ zal zelf aan het werk moeten om in zijn kracht te komen staan, en de anderen gaan de kwaliteiten zien want je resultaten verbeteren!
Je zou de conclusie kunnen trekken dat veel HSP’ers, voordat zij echt bewust zijn van dat wat de sensitiviteit met hen doet, zich niet op hun plek voelen zitten en voortdurend op zoek zijn naar andere werkplekken. In beginsel ziet men vaak een prima keuze van beroepsrichting of een studierichting bij HSP’ers, vooral omdat zij dit vaak vanuit gevoel moeten kiezen met een beperkte voorlichting over dat wat het vak inhoudt. Men “weet” immers nog niet wat het beroep precies inhoudt en wat er met hen gaat gebeuren, maar zij voelen wel de gedrevenheid bij zichzelf en dat wat zij zouden kunnen betekenen en kunnen geven in dat vakgebied. Op het moment dat de vaak idealistische HSP’er werkzaam is in de gekozen richting en hij of zij geconfronteerd wordt met beperkingen, lijkt het voor de HSP’er (of de collegae) al snel een niet goed gekozen vakgebied. Job-hoppen is dan ook een veel gezien fenomeen bij HSP’ers. Tot men weet wat zijn HSP-zijn inhoudt en daar mee om weet te gaan. Vaak keren HSP'ers terug naar de hoek waar zij vandaan kwamen om vervolgens prima resultaten neer te kunnen zetten
Wanneer je bijvoorbeeld het verhaal leest van Marielle (zie menu “HSP verhalen”), kun je zien dat zij graag de verpleging in wilde. Zij wist precies dat zij mensen kon helpen en graag een dienend vak wilde gaan uitoefenen. Het lukte haar niet in de verpleging maar de intentie van het willen dienen en helpen van mensen is al die jaren haar grootste wens gebleven, ze droomt nog steeds van dit zelfde echter in een andere setting. Een eigen praktijk waarbij ze mensen kan helpen met hun gezondheid door middel van reflexzone therapie. Wanneer Marielle op het moment dat zij in opleiding was tot verpleegkundige in haar kracht kon staan en haar HSP-zijn herkende zou het probleem van het overnemen en te sterk aanvoelen van de klachten en het verdriet van mensen een minder groot effect hebben gehad op haar.
Werkplekken waarin HSP’ers veelal te vinden zijn en waar zij zich op hun plaats voelen zijn vaak de banen waar zij kunnen adviseren of diensten kunnen verlenen. Beroepen waarin zij hun betrokkenheid, empathie en creativiteit kunnen gebruiken. Natuurlijk ook in de artistieke vakken zie je vaak een bemensing door HSP’ers.
Wanneer je als werkgever te maken krijgt met een HSP’er die niet effectief gebruik kan maken van zijn of haar talenten, dan zou je als werkgever kunnen kijken welke verandering een verbeteringis voor de HSP’er en dan natuurlijk ook jouw bedrijf. Misschien kan het HSP-zijn ter sprake komen tijdens bijvoorbeeld functioneringsgesprekken of binnen het team waarin men te maken heeft met HSP. Tevens zou je als werkgever op de hoogte moeten zijn van het bestaan van coaching van HSP’ers en dit de HSP’er kunnen aanbieden. Wees open en eerlijk en maak hoog sensitiviteit bespreekbaar. Je zult zien welke kwaliteiten jij met jouw HSP-werknemer in huis gehaald hebt! Maar onthoud; De HSP’er is geen “watje, is niet ziek, behoeft geen therapie". Jouw HSP’er moet (her)kennen en (her)kent worden.